Recent post
Like a golem or gargoyle, Earthshaker was one with the earth but now walks freely upon it. Unlike those other entities, he created himself through an act of will, and serves no other master. In restless slumbers, encased in a deep seam of stone, he became aware of the life drifting freely above him. He grew curious. During a season of tremors, the peaks of Nishai shook themselves loose of avalanches, shifting the course of rivers and turning shallow valleys into bottomless chasms. When the land finally ceased quaking, Earthshaker stepped from the settling dust, tossing aside massive boulders as if throwing off a light blanket. He had shaped himself in the image of a mortal beast, and named himself Raigor Stonehoof. He bleeds now, and breathes, and therefore he can die. But his spirit is still that of the earth; he carries its power in the magical totem that never leaves him. And on the day he returns to dust, the earth will greet him as a prodigal son.
In the barren-lands, tales spoke of tauren sages reaping the essence of dirt. Their consciousness melds with the brown beneath them. The loam becomes the conduit of their mental thought and reality. These warriors were feared for they could summon massive ruptures at their mere whim. So tremendous was their power that their magic leaks out of the earth violently with every spell. Sadly these sages mysteriously faded from the land. When the World Tree was threatened, couriers searched for these mighty ones but found just one. A young adept, Raigor Stonehoof, seeks battle to weave new tales of these shamans.
It had been a brawl to remember. There stood Ymir, the Tusk, the Terror from the Barrier, the Snowball from Cobalt, the only fighter to have bested the Bristled Bruiser in a fair fight, and now the last man standing in Wolfsden Tavern. What started as a simple bar bet of supremacy ended with four regulars, a blacksmith, and six of the Frost Brigade's best soldiers writhing against the shards and splinters of almost every bottle, mug, and chair in the building. The Tusk boasted and toasted his victory as he emptied his brew. No sooner had the defeated regained consciousness than the cries for double-or-nothing rang out. The Tusk was pleased at the prospect, but none could think of a bet bigger than the one he just conquered. Horrified at the damage to his tavern and desperate to avoid another brawl, the barkeep had an idea. As skilled as he was, Ymir had never taken part in a real battle, never tested himself against the indiscriminate death and chaos of war. He proposed a wager to the fighter: seek out the biggest battle he could find, survive, and win it for whichever side he chose. The stakes? The next round of drinks.
Hailing from the Borean Tundra, Ymir is one of the wisest Tuskarr warriors. Acquainted with years of warfare experience against raiding Ice Trolls and Nerubian Spiders that beset his village during his younger years, Ymir eagerly volunteered himself into the ranks of the Sentinel to help halt the notorious rise of the Lich King. A specialist in controlling the element of ice, Ymir's prowess lies in surprising enemies with frosty magics. His arsenal not only consists of propelling Snowballs and hurling shards of solidifying ice, but also conjuring massive Snowstorms that greatly impede his enemies' battle efficiency.
Auroth ก็เป็นดั่งเช่นนักกวีเอกที่ยิ่งใหญ่ทั้งหลาย ที่เพียงแต่ต้องการเวลาในการประพันธ์บทกวี หากแต่ชีวิตของการเป็นมังกร Winter Wyvern นั้นเต็มไปด้วยการถูกขัดจังหวะเวลา บทมหากาพย์ของมังกรโบราณนั้นมีเรื่องราวประวัติศาสตร์ที่ยาวนานและมีสีสัน แต่ก็มีบางคนที่เกรงว่าเหล่ามังกรปราชญ์ที่เหลืออยู่จะไม่มีมากมายเหมือนเมื่อสมัยก่อนแล้ว มีเพียงบรรทัดเพียงไม่กี่บรรทัดที่ถูกเขียนเพิ่มในบทกวีมังกร Eldwurm Edda ตั้งแต่ยุครุ่งเรืองครั้งล่าสุด Auroth คร่ำครวญอาลัยไว้ว่า "เราต่างหลงลืม ว่าชีวิตมีค่ากว่าชัยชนะ หรืออำนาจเหนือศัตรูใด และเรายังจำต้องดำเนินชีวิตของพวกเรา ในการไล่ตามหาความเป็นศิลปินในตัวเรา" นางได้เริ่มดำเนินการคณะสำรวจเพื่อค้นคว้า รวบรวมหนังสือมากมายเพื่อหาแรงบันดาลใจ แต่ว่าการค้นคว้าทั้งหมดนี้มักถูกกวนใจอยู่บ่อยครั้ง และนางก็ใช้เวลาในการประพันธ์น้อยเกินกว่าที่ควรจะเป็น แม้ว่านางจะทราบดีว่านางควรหลบซุ่มแต่ในถ้ำของนาง เขียนเพิ่มเติมในบทกวี นางกลับต้องหลวมตัวเข้าไปในการต่อสู้มหากาพย์กับศัตรูที่แข็งแกร่งทั้งหลาย นางได้บุกปล้นชิงปราสาท ฝ่าเข้าหอสมุดโบราณมากมาย... และแม้ว่านางจะกองสุมชัยชนะและความรุ่งโรจน์ของตนไว้ นางจะเกล่าบอกตนเองว่ามันเป็นเพียงผลกระทบจากการค้นคว้าของนางเท่านั้น ในความเป็นจริงก็คือทักษะและพลังของนางในสนามรบจะเป็นที่กล่าวถึงระดับตำนาน งานวิชาที่แสนตรากตรำของนางป่านนี้คงเป็นที่น่าสรรเสริญในวรรณกรรมไปแล้ว แต่นางก็ยังไม่พร้อมที่จะยอมรับเป็นตัวเอกชูโรงในนิยายตำนานวีรกรรม นางยังปราถนาที่จะเป็นผู้สร้างมันอีกด้วย
ที่คอนยอดปากทางเข้าไปยัง Narrow Maze มีเงาร่างของการ์กอยล์ที่นั่งยิ้มเยาะอยู่ เส้นทางสู่โลกหน้าอยู่ในสายตาของมันตลอดเวลา เดรัจฉานและปักษา มนุษย์และอสูร สิ่งมีชีวิตทุกตัวที่ตายและเลือกที่จะไปต่อต้องผ่านตาของมันไม่วันใดก็วันหนึ่ง สำหรับวิญญาณที่ไม่ยึดติด การเลือกที่จะเดินทางผ่านม่านแห่งความตายเป็นสิ่งที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้ เมื่อโอกาสมาถึง ไม่ว่าจะด้วยอุปกรณ์หรือเล่ห์เหลี่ยมของวิญญาณเร่ร่อนบางตนที่หลบหนีออกมาจากนรกหรือสวรรค์ การ์กอยล์แสนน่ากลัว Visage ร่างทรงของจิตวิญญาณอมตะ Necro'lic ผู้ซึ่งถูกส่งออกไปตามล่าพวกมัน เก่งกาจและไร้ซึ่งความปรานี ไม่อาจหยุดยั้งด้วยกฎแห่งความตายและความเหนื่อยล้า Visage ติดตามเหยื่อของมันอย่างไร้เมตตาหรือท้อถอย และยินดีทำลายทุกคนที่อาจจะให้ที่พักพิงแก่วิญญาณที่หลบหนี มันผู้ใดที่ท้าทายกฏแห่งชีวิตหลังความตายจะไม่อาจหยุดพัก จริงอยู่ที่ว่าคนตายอาจจะฟื้นคืนได้ แต่นั่นขึ้นอยู่กับเวลาก่อนที่ Visage จะพบแล้วส่งพวกมันกลับไปยังสถานที่อันเหมาะสม
ในบรรดาจอมปีศาจที่สามารถมายังโลกนี้ได้อย่างเปิดเผย Doom นั้นไม่ค่อยจะสนใจเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับนรกและพวกปีศาจชั้นต่ำ ในขณะที่ Shadow Fiend ข้ามผ่านมายังโลกเพื่อเก็บวิญญาณโดยเฉพาะ แต่สำหรับ Shadow Demon นั้นต่างออกไป เขาได้ให้ความสนใจกับโลกนี้มายาวนานราวกับว่าการควบคุมมิตินี้จะเป็นกุญแจหลักที่จะใช้ในการครอบครองมิติที่เหลือทั้งหมด หลังจากการถูกอัญเชิญครั้งแรกโดยพ่อมดฝึกหัด Shadow Demon ได้ทำให้พรที่ขอมาทุกข้อสมปรารถนา และแสดงให้เห็นถึงพลังอันน่าประทับใจจนกระทั่งได้รับความสนใจจากนักอสุรวิทยาที่ยิ่งใหญ่หลายคนจวบจนขุนนาง ทรราช นักปกครองแบบเอกาธิปไตย และพระมหาสังฆราชาผู้ต้องพึ่งพาเวทมนตร์เพื่อรักษาอำนาจของตนเองไว้ การหลอกลวงอย่างแยบยลของเขาทำให้ผู้อัญเชิญทุกคนคิดว่าตัวเองเป็นนายและ Shadow Demon เป็นผู้รับใช้ อันที่จริงเขากำลังกัดกร่อนตัวตน และเข้าควบคุมจิตใจของทุกๆ คน ท้ายที่สุด สมาชิกเกือบทุกคนของลัทธิก็เป็นเพียงหุ่นเชิดไร้ซึ่งวิญญาณ หุ่นเชิดที่จะขยายอำนาจอันชั่วร้ายของเขา ไม่มีใครคาดเดาความคิดของ Shadow Demon ได้ ซึ่ง ณ ขณะนั้น Nevermore the Shadow Fiend ก็ได้แต่ลิ้มรสวิญญาณอันน่าสะอิดสะเอียนเท่านั้น วิญญาณซึ่งแท้จริงแล้วมีแก่นแท้เป็น Shadow Demon หลังจากที่ตระหนักได้ถึงการปฏิวัติที่กำลังจะเกิดขึ้น และความสมดุลด้วยสนธิสัญญา Umbral ที่มีมายาวนานกำลังจะเปลี่ยนไป Doom และ Shadow Fiend จึงได้ร่วมมือกันชั่วคราวเพื่อทำลายลัทธิที่เพิ่งออกหน่อนี้ให้สิ้นซาก จากการร่วมมือกันของมหาอำนาจทั้งสองได้ทำลายผลงาน และลัทธิของ Shadow Demon ที่ใช้เวลาสร้างมากว่าศตวรรษลงอย่างราบคาบ สมาชิกทุกคนเหลือเพียงแค่รอยเลือดที่สาดกระเซ็น ไม่หลงเหลืออะไรอยู่นอกจากเงาเล็กๆ ของปีศาจตนหนึ่ง แต่แค่นั้นก็เพียงพอแล้วสำหรับฝุ่นธุลีที่ไม่มีวันตาย เพียงพอแล้วที่เศษเสี้ยวอันชั่วร้ายจะหว่านเมล็ดพันธุ์เพื่อเตรียมการสำหรับแผนต่อไปของ Shadow Demon อีกหลายศตวรรษต่อมา เขาก็เริ่มก่อตั้งกลุ่มใหม่อีกครั้ง สิ่งใดก็ตามที่โดนเศษเสี้ยวของเงานั้นสัมผัสย่อมแปดเปื้อน และขยายฐานอำนาจให้กว้างออกไป ความยุ่งเหยิงจากชิ้นส่วนที่เสียหายได้ถูกดึงดูดให้มารวมตัวกัน ถักทอ และหล่อหลอมเพื่อสร้างร่างใหม่ให้แก่ Shadow Demon ร่างใหม่ที่แข็งแกร่งกว่าเดิม บัดนี้ ร่างกายของเขาสมบูรณ์แบบแล้วและไร้ซึ่งจุดอ่อน พร้อมสำหรับแผนการที่จะครอบครองทุกสิ่งทุกอย่าง ดูเหมือนว่าสิ่งมีชีวิตที่มีแต่ความเกลียดชัง ความชั่วร้าย และเป็นภัยต่อทุกชีวิตนั้น ไม่สมควรจะอาศัยอยู่บนโลกใบนี้ แม้กระนั้น Shadow Demon ก็มิเคยปราศจากผู้ติดตาม
หนึ่งในเผ่าพันธุ์ที่สูงส่งและสง่า Harbinger เดินทางป้วนเปี้ยนอยู่สุดเขต Void ผู้เฝ้ายามเพียงหนึ่งเดียวแห่งสุดขอบขุมนรก ณ บริเวณ Outworld ที่เต็มไปด้วยผลึกแก้ว เขาจดจ้องสรวงสวรรค์มานานแทบจะชั่วนิรันดร์ เฝ้าระวังภัยร้ายจากราตรีไร้ขอบเขตที่ไกลโพ้นกว่าดวงดารา ลวดลายที่ฝังลึกอยู่ในสติปัญญาของเขานั้นสุกสกาวคล้ายกับคำทำนาย บทเพลงอันลึกลับบ่งบอกเป็นนัยถึงสิ่งชั่วร้ายจะถูกปลุกขึ้น เกินกว่าที่จะจินตนาการ และมันจะมุ่งเป้ามายังโลกที่มันสนใจ โลกของพวกเรา ทั้งชีวิตของเขาทุ่มเทให้กับการเฝ้าระวัง Outworld Devourer จึงไม่ค่อยสนใจถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใกล้กับดวงสุริยา แต่ท้ายที่สุดด้วยเสียงแผดร้องของสิ่งมีชีวิตโบราณพร้อมกับการสัมผัสได้ถึงปัญหาที่เติบโตจากภายนอกและภายใน ส่งผลให้เขาต้องโบยบินสู่ตะวันเพื่อมาเยือนท้องทุ่งแห่งสงคราม ฐานะของ Harbinger ในคำทำนายของพวกเขานั้นเป็นที่แน่ชัด: เขาเป็นเหมือนลางบ่งบอกถึงสิ่งชั่วร้ายที่กำลังจะตามมา แต่การมาถึงของเขานั้นก็เลวร้ายเพียงพอแล้ว
ในช่วงเวลาเริ่มแรก หรืออาจจะเรียกว่าเป็นรูปแบบที่ทรงพลังที่สุด เวทมนตร์เคยเป็นศาสตร์แห่งการจำ มันไม่ต้องการวิทยาการใด ไม่ต้องมีไม้เท้าหรืออุปกรณ์ประกอบอื่นใดนอกจากพลังจิตของพ่อมดเอง สิ่งประกอบพิธีกรรมต่าง ๆ ล้วนเป็นสิ่งช่วยจำ เพื่อให้ผู้ฝึกหัดสามารถจดจำรายละเอียดมากมายของสูตรเฉพาะแห่งจิตใจที่จะปลดปล่อยพลังแห่งเวทมนตร์ พ่อมดผู้ยิ่งใหญ่ในยุคนั้นคือผู้ที่มีพรสวรรค์ในการจดจำอย่างยิ่ง เป็นผู้ที่สามารถจดจำการร่ายมนตร์ต่าง ๆ ที่พ่อมดทุกคนต้องฝึกฝนจนชำนาญ ผู้ที่ทุ่มเทที่สุดอาจหวังได้ว่าในช่วงชีวิตหนึ่งอาจจะชำนาญในมนตร์เพียงสามหรือสี่บทเป็นอย่างมาก พ่อมดทั่วไปมักจะเรียนรู้ได้เพียงสอง และเป็นเรื่องปรกติที่พ่อมดประจำหมู่บ้านจะรู้เพียงบทเดียวเท่านั้น ซึ่งทำให้เขาต้องพึ่งพาคัมภีร์เวทในการจดจำเวทมนตร์ที่ไม่ค่อยได้ใช้ในกรณีที่เขาถูกเรียกไปเพื่อการนั้น แต่ท่ามกลางผู้ฝึกหัดในยุคเริ่มแรกก็ยังมีข้อยกเว้น อัจฉริยะผู้ฉลาดล้ำและมีความจำดีเลิศผู้นั้นซึ่งต่อมา เป็นที่รู้จักกันในนาม Invoker ในวัยเด็กของเขา เขาเป็นพ่อมดผู้มีความสามารถเกินตัวช่ำชองที่ไม่เพียงสามารถจำได้ถึงสี่ ห้า หรือเจ็ดบท แต่เขาสามารถร่ายเวทได้ไม่ต่ำกว่าสิบเวท และสามารถเรียกใช้ได้ในทันที และยังมีมากกว่านี้ที่เขาได้เรียนรู้แต่พบว่ามันไร้ประโยชน์ เมื่อเคยฝึกมาเพียงครั้งเดียวแล้ว เขาก็ไม่คิดจะจำมันไปตลอดกาล เพื่อจะได้เหลือที่ว่างไว้สำหรับเวทที่มีประโยชน์มากกว่า เวทบทหนึ่งในนั้นคือ Sempiternal Cantrap -- เวทยืดชีวิตที่พลังรุนแรงขนาดผู้ที่ร่ายเวทนี้ในยุคแรก ๆ ของพื้นพิภพยังคงมีชีวิตอยู่มาจนถึงในยุคของพวกเรา (เว้นแต่ว่าพวกเขาถูกขยี้จนแหลกเป็นจุล) ผู้กึ่งอมตะเหล่านี้ต่างใช้ชีวิตอย่างสงบและหวาดกลัวที่จะสารภาพความลับของเขา แต่ Invoker ไม่ใช่คนที่จะเก็บซ่อนความสามารถเอาไว้ เขาคือบรรพชน ผู้เรียนรู้มาก่อนผู้ใด และจิตใจของเขายังคงมีที่ว่างสำหรับสำนึกอันล้ำลึกแห่งคุณค่าของตัวเขาเอง ดั่งเช่นมนตร์ต่าง ๆ ที่เขาเล่นสนุกกับมันมาตลอดตั้งแต่ยุครุ่งอรุณในทุก ๆ วันที่โลกกำลังดับสูญไปเรื่อย ๆ
Kaldr หรือ Ancient Apparition เป็นภาพสะท้อนที่ฉายมาจากกาลเวลาภายนอก เขาตื่นขึ้นมาจากห้วงเวิ้งว้างอันหนาวเหน็บที่เกิดขึ้นก่อนจักรวาล และเฝ้าคอยดูจุดจบของมัน Kaldr นั้นเป็น เคยเป็น จะเป็นเพียงความจริงที่เลือนหายไปตามกาลเวลาที่เรารู้กันว่า เขาทรงพลังอย่างมาก แม้ว่านั่นนับว่าเทียบกันไม่ได้กับ Kaldr ที่แท้จริงผู้ซึ่งเป็นอมตะ บางคนเชื่อว่า แสงสว่างของ Kaldr จะเข้มข้นมากยิ่งขึ้น ตามอายุขัยของจักรวาลที่ใกล้จะสิ้นสุดเข้าไปทุกขณะ--นั่นคือ Ancient Apparition จะดูเยาว์วัยขึ้นและแข็งแกร่งนดั่งจุดจบแห่งอนันต์ที่ใกล้เข้ามา สัมผัสแห่งน้ำแข็งของเขาจะนำพาจุดจบให้แก่ทุกสิ่ง ภาพร่างของเขาจะส่องแสงอันน่าสะพรึงกลัวให้แก่ผู้ที่พบเห็น ไม่เป็นเพียงภูติผีอีกต่อไป!
ไม่มีคำว่าปรองดองหรือสามัคคีในหมู่สัตว์ทั้งหลายแห่งป่าทึบ Raskav Jungle การแสดงให้เห็นถึงความอ่อนแอเพียงเล็กน้อยอาจหมายถึงความตาย ไม่ว่าจากการโดนกัด โดนข่วน โดนหนีบ หรือโดนกระทืบ พวกเขาว่ากันว่าเดิมที Rider เป็นเพียงคนเกี่ยวฟางข้าวในไร่ของครอบครัวตอนที่เขาโดนจับตัวไปโดยค้างคาวยักษ์ที่ออกหาอาหาร แต่เด็กชายกลับมีความคิดที่ดีกว่านั้น เขาดิ้นหลุดจากอุ้งเท้าที่จับเขาไว้ ปีนไปยังหลังของสัตว์ร้ายตัวนั้นและจัดการมันด้วยเครื่องมือของเขา หลังจากโผล่ขึ้นมาจากซากที่เต็มไปด้วยเลือด จิตใจของเขาเบิกบานด้วยความตื่นเต้นที่ได้โบยบินและได้ค้นพบสิ่งที่เขาตามหามาตลอด เด็กชายได้เติบโตขึ้นและเขาจะกลับไปยังไร่ของครอบครัวทุก ๆ ฤดูร้อน เพื่อแอบซ่อนตามพุ่มไม้หวังว่าจะได้พบเจอกับความตื่นเต้นที่ได้เผชิญหน้าความตายอีกครั้งไม่ว่าจากเขี้ยวหรือจากการร่วงหล่นเฉกเช่นครั้งแรก วันเวลาผ่านไปแต่ไฟในใจของเขากลับลุกโหมยิ่งกว่าเดิม เขาศึกษาเกี่ยวกับป่าทึบและเข้าไปได้ลึกขึ้นทุก ๆ ครั้งที่สำรวจจนกระทั่งท้ายที่สุด เขาก็ได้ค้นพบทางไปสู่ถ้ำที่เต็มไปด้วยความมุ่งร้าย ว่ากันว่าช่วงเวลาพลบค่ำของฤดูร้อน Rider นำเพียงเชือกและขวดที่เต็มไปด้วยความกล้าหาญติดตัวไปพร้อมกับความมุ่งมั่นอันร้อนแรงเมื่อเข้าไปในป่าทึบเพื่อที่จะสัมผัสท้องฟ้าอีกครา...
รวดเร็วเมื่อเขาต้องการและเปี่ยมด้วยยุทธวิธีอันแยบยล Ish'Kafel the Dark Seer ไม่ต้องการอาวุธมีคมใด ๆ เพื่อสยบศัตรู แต่พึ่งพาความแข็งแกร่งของพลังจิตของเขาเท่านั้น ความสามารถของเขาคือการชิงความได้เปรียบในการต่อสู้ ชักใยอยู่เบื้องหลังจากเขตแดนที่เขาเรียกว่า "ดินแดนหลังกำแพง" Dark Seer มักจะอยู่วงนอกในเขตแดนนั้น เป็นนักรบจากดินแดนเหนือจินตนาการ ครั้งหนึ่งเขาเคยเป็นนายพลผู้ยิ่งใหญ่เหนือใคร และเป็นผู้พิทักษ์แห่งเทพราชา Damathryx กองทหารของ Dark Seer ถูกกวาดล้างโดยกองทหารที่มีกำลังพลเหนือกว่ามากในวันสุดท้ายแห่งมหาสงครามชิงเขตแดน เมื่อเผชิญกับความพ่ายแพ้ เขาได้ดิ้นรนเป็นครั้งสุดท้าย เขาล่อทหารข้าศึกไปยังเขาวงกตภายในกำแพง ในขณะที่กำลังจะถูกจับ เขาพุ่งสวนออกมาและระเบิดพลังแห่งความมืดผนึกกำแพงเขาวงกตไว้ตลอดกาล เมื่อฝุ่นผงจางลง เขาพบว่าเขาช่วยเหลือผู้คนของเขาไว้ได้แต่ตัวเขากะพริบตาใต้แสงอาทิตย์จากโลกอื่นโดยไม่มีทางหวนกลับ บัดนี้เขาตกลงใจที่จะพิสูจน์คุณค่าของเขาในฐานะนักกลยุทธ์ทางการทหาร และกระหายที่จะแสดงว่าเขาคือสุดยอดนักวางแผนที่โลกแปลกประหลาดแห่งนี้ไม่เคยพบมาก่อน
Leshrac, Tormented Soul คือส่วนหนึ่งของแก่นกลางแห่งธรรมชาติ สิ่งโปร่งแสงที่อยู่กึ่งกลางระหว่างการมีและไม่มีตัวตน เขารู้แจ้งถึงห้วงแห่งความเจ็บปวดของสิ่งมีชีวิตทั้งมวล ครั้งหนึ่งเขาเคยเป็นนักปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ ผู้เสาะหาความหมายของการดำรงอยู่ เขาได้ตรวจสอบความล้ำลึกของธรรมชาติโดยใช้ผลึกดวงตาแห่งเวลาต้องสาป และพบสิ่งลึกลับอันน่ารังเกียจซึ่งได้เปลี่ยนแปลงเขาไปตลอดกาล บัดนี้ ก้นบึ้งอันดำมืดแห่งการรู้แจ้งของเขาแสดงออกมาด้วยการชายตามองอย่างยโสโอหัง เหมือนดั่งวัตถุธาตุอื่นๆ เขาเป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติอย่างแท้จริง แต่ในกรณีของเขามันคือธรรมชาติอันบิดเบี้ยวและไม่น่าพิศมัย มีเพียงเขาที่เห็นสัจธรรมอันโหดร้ายแห่งความจริง และเพิกเฉยต่อผู้ที่เชื่อว่าจักรวาลจะมอบรางวัลให้กับผู้ที่ทำความดีเป็นการตอบแทน
นักบวชหนุ่มแห่ง Dezun ต้องผ่านพิธีกรรมมากมายก่อนจะสำเร็จเป็น Shadow Priest พิธีกรรมสุดท้ายคือพิธีแห่งเงา มันคือการเดินทางแสวงบุญไปยังดินแดน Nothl ดินแดนที่ไม่อาจคาดเดาเนื่องจากผู้ไปเยือนมักจะไม่รอดกลับมา ผู้ที่กลับมาได้บ้างก็เป็นบ้า บ้างก็ดูแปลกไป ทุกคนที่เดินทางไปที่นั่นล้วนเปลี่ยนไปเพราะสิ่งที่พบเจอและถูกกระตุ้นโดยความต้องการรู้แจ้ง Dazzle คือเด็กที่อายุน้อยที่สุดในเผ่าที่ขอทำพิธีศักดิ์สิทธิ์นี้ ตอนแรกผู้อาวุโสปฏิเสธเขา บอกว่าเขายังเด็กเกินไป แต่ Dazzle ไม่ยอมฟัง เมื่อรู้สึกถึงสิ่งพิเศษในตัวนักบวชหนุ่มหัวดื้อผู้นี้ ผู้อาวุโสก็ยอม Dazzle ดื่มยาศักดิ์สิทธิ์และนั่งลงข้างกองไฟขณะที่คนอื่นๆในเผ่าเต้นรำตลอดทั้งคืน ในมิติเหนือธรรมชาติแห่งดินแดน Nothl ธรรมชาติของแสงและเงากลับสลับกัน แสงอันส่องสว่างอันอ่อนโยนและสวยงามของพระเจ้าในสายตาเรา แท้ที่จริงคือสิ่งอันตรายของปีศาจและหนทางอันมืดมนที่สุดกลับเปล่งประกาย การคาดเดาของผู้อาวุโสกลับตรงตามคำทำนาย Dazzle กลับไปหาผู้คนของเขาในฐานะ Shadow Priest ที่ไม่เคยมีมาก่อน ด้วยพลังที่จะรักษาและทำลายไปพร้อมๆกัน เขาใช้พลังของเขาในการโค่นล้มศัตรูและรักษามิตรของเขา
ในถิ่นกำเนิดของ Pugna ใกล้กับช่องลงไปสู่โลกเบื้องล่าง ที่นั่นเป็นที่ตั้งของวิหารลามะที่อุทิศตัวให้กับศาสตร์แห่ง Oblivian ที่จะยืมพลังจากโลกเบื้องล่าง ปรมาจารย์แห่งหมู่วิหารได้เดินทางสู่ Oblivion เมื่อหลายปีก่อน ปล่อยให้วิหารของเขาไร้ผู้นำ ในห้วงมรณะของอาจารย์ ผู้ดูแลวิหารทั้งหลายได้ทำพิธีเพื่อทำนายหาร่างเกิดใหม่ของอาจารย์ และในที่สุดสัญญาณต่างๆ ได้พร้อมกันชี้ทางไปยังหมู่บ้านใกล้เคียง หมู่บ้านมากมายที่อยู่ใกล้บริเวณวิหาร ตามทางเดินและตลาดเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของเด็กๆ Pugna คือเด็กอายุสิบสามเดือน เป็นหนึ่งในตัวเลือกจากเด็กทั้งหลาย ในวันนัดหมายเขาถูกพาไปที่วัดพร้อมกับเด็กเล็กอีกสองคน พวกลามะนำของโบราณผุพังออกมากองตรงหน้าเด็กๆ สมบัติที่เคยเป็นของปรมาจารย์ของพวกเขา เด็กชายคนหนึ่งคว้าไม้เท้าหินที่เคยเป็นของปรมาจารย์และยัดเข้าจมูกตัวเอง เด็กหญิงซุกซนอีกคนดึงเครื่องรางที่เป็นของปรมาจารย์ออกมาเช่นกัน และกลืนมันลงไปทันที Pugna มองดูเด็กทั้งสองอย่างเย็นชาและหัวเราะออกมาอย่างร่าเริง และเผาพวกเขาด้วยไฟสีเขียวมรกตจนเหลือแต่กองขี้เถ้าในพริบตา จากนั้นก็ดึงไม้เท้าและเครื่องรางออกมาพร้อมกับพูดว่า 'ของข้า!' ผู้ดูแลรีบอุ้ม Pugna ขึ้นไว้บนบ่า ห่อตัวเขาไว้ด้วยผ้าคลุมของปรมาจารย์ จากนั้นรีบนำเขาไปที่บัลลังก์ก่อนที่อารมณ์ของเขาจะเปลี่ยนไป ภายในเวลาห้าปี ตัววิหารได้กลายเป็นกองขี้เถ้าซึ่งทำให้ Pugna พอใจไปตลอดกาล
Krobelus เป็นนักพยากรณ์แห่งความตาย — ในอีกทางหนึ่งอาจเรียกได้ว่านางทำนายอนาคตให้แก่ผู้มั่งคั่งที่สุดเท่านั้น ผู้ซึ่งปรารถนาจะรับรู้อนาคตที่ห่างออกไปที่ถูกปิดบังเอาไว้ แต่หลายปีหลังจากการทำนายเพื่อผู้อื่น ตัวนางเองเริ่มค้นหาหนทางที่จะบอกใบ้ชะตากรรมของนาง เมื่อความตายปฎิเสธที่จะเผยความลับของมัน นางจึงพยายามแลกมันด้วยชีวิตของนางเอง แต่ด้วยราคาสูงสูดก็ยังไม่เพียงพอ ความตายคายวิญญาณของนางคืนมาครั้งแล้วครั้งเล่า ทั้งยังคงปิดบังปริศนาลึกล้ำของมันเอาไว้ ความริษยาของนางพอกพูนขึ้นเรื่อย ๆ ทุกคนเกิดมาแล้วก็จากไป -- แล้วเหตุใดถึงไม่ใช่นาง? ทำไมนางถึงถูกทิ้งไว้ที่ริมฝั่งแม่น้ำแห่งชีวิตที่เหนื่อยล้าอยู่เสมอ? เหตุใดนางจึงไม่มีค่าพอสำหรับสิ่งที่ชีวิตอื่น ๆ ล้วนได้รับ? อย่างไรก็ดี นางไม่เคยท้อใจ แต่ละครั้งที่นางฟื้นกลับมาจากสุสาน นางได้นำเศษเสี้ยวของความตายบางส่วนกลับมาพร้อมกับนางด้วย ภูติผีติดตามนางราวกับเศษชิ้นส่วนของวิญญาณของนางนั้นแตกกระจายออก โลหิตของนางเหือดแห้งแปรเปลี่ยนเป็นควันวิญญาณ อสูรหิวโหยในยามราตรีนับถือนางดั่งญาติมิตร นางแบ่งเสี้ยวหนึ่งของชีวิตของนางให้กับผู้ตาย จุดจบของนางคล้ายจะเห็นอยู่ตรงหน้า ยิ่งนางมุ่งสู่ความตายมากขึ้น ไม่เหลือลูกค้ารายใดยกเว้นตัวนาง นางร้อนรนจะผ่านประตูมรณะไปให้ได้ โดยตั้งใจที่จะเติมเต็มคำทำนายของนางที่ขาดหายไป ที่ว่าสักวันหนึ่ง แม้แต่ Death Prophet ก็มิอาจหวนคืนจากความตายได้อีกแล้ว
สังฆราชาแห่ง Elze ผู้ปรารถนาความเจ็บปวด ความเจ็บปวดอันเป็นสิ่งต้องห้าม ด้วยฐานะทางการเมืองที่ไม่โดดเด่น ความปรารถนาของเขาเป็นแค่เรื่องเพ้อฝัน แต่ถ้าในฐานะผู้นำสูงสุด การสนองกิเลสของตัวเองย่อมทำลายความศักดิ์สิทธิ์ของราชบัลลังก์จนหมดสิ้น ดังนั้นเขาจึงเข้าไปในคุกใต้ดินที่เต็มไปด้วยผู้รู้อสุรศาสตร์ และประกาศจะให้อิสรภาพแก่ผู้ที่สามารถอัญเชิญอสูรสาวแห่งการทรมาน และควบคุมให้มันอยู่ใต้อำนาจของเขาโดยสมบูรณ์ อสูรที่ปรากฏตัวมีนามว่า Akasha ซึ่งมาพร้อมกับความเจ็บปวดอันน่าหลงใหล สังฆราชถึงกับยกตำแหน่งราชินีให้อย่างลับๆ ราชาไปหาเธอทุกครั้งที่มีเวลาเพื่อรับการทรมานจากปีศาจ จนในที่สุดเขาถึงกับสละราชบัลลังก์เพื่อเสพความเจ็บปวดสุดหฤหรรษ์ที่มีเพียงเธอเท่านั้นที่สามารถให้ได้ Queen of Pain สามารถพาเขาไปสู่ห้วงแห่งความตายได้เพียงแต่เนื่องด้วยพันธสัญญาที่ว่าเธอต้องรักษาชีวิตทำให้ไม่สามารถทำได้ จนในที่สุดความไม่ใส่ใจของกษัตริย์ทำให้เกิดกบฏขึ้น ราชาถูกพาตัวออกจากวังและโยนลงมาจากหอคอยแห่งการภาวนา และในห้วงความตายนั้นเอง Queen of Pain ก็ได้เป็นอิสระจากการตกเป็นทาสรับใช้ อิสระที่จะทรมานทุกคนที่เธอได้พานพบเจอ
ด้วยตำแหน่งหัวหน้าภัณฑารักษ์และผู้ดูแลห้องเก็บรักษาสิ่งศักดิ์สิทธิ์แห่งวิทยาลัย Ultimyr Denmok Lannik ไม่เคยเหนื่อยที่จะตามหาคัมภีร์โบราณที่สาบสูญ ไม่มีวัดต้องสาปใดดูน่ากลัวเกินไป ไม่มีทางใต้ดินแห่งใดวกวนลวงตาเกินไป เกินที่ความกลัวตายจะห้ามเขาไม่ให้เข้าไปถ้าหากข่าวลือบอกว่ามีเอกสารโบราณหลงเหลืออยู่ในนั้น อย่างไรก็ตาม การสำรวจของเขาหลายครั้งได้ทำให้ผู้พิทักษ์โกรธแค้น ทำให้เขาจำเป็นต้องเชี่ยวชาญในศาสตร์แห่งเวทมนตร์ เขาฝึกฝนตัวเองให้เรียนเวทมนตร์อย่างถ่องแท้ด้วยความหลงใหลเช่นเดียวกับการตามหาบันทึกโบราณของเขา ทำให้เขากลายเป็นพ่อมดผู้ทรงพลังที่สุดในวิทยาลัยในเวลาสั้นกว่าที่นักศึกษาส่วนใหญ่เรียนจบหลักสูตร เขาได้สร้างไม้เท้าแห่ง Dreadwood ขึ้นมาภายหลังและได้กักขังวิญญาณจากนรกไว้ภายใน และได้ทำนายวันที่เขาจะรวมรวมคัมภีร์เวทมนตร์ได้ครบทุกเล่ม เพื่อการนั้นเขาเริ่มเขียนคัมภีร์มนต์ดำของเขาเอง คัมภีร์ที่จะถูกเอาไปเผยแพร่อย่างแน่นอน
ในช่วงเวลาแห่งโรคระบาดครั้งใหญ่ หนึ่งในนักบวชผู้ลึกลับแห่งวิถีมืด Rotund'jere ได้ถูกแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าคณะจากการฆ่าผู้ที่ตำแหน่งสูงกว่าทั้งหมด ขณะที่คนอื่นๆ ถูกส่งออกไปบำบัดความเจ็บป่วย หัวหน้าคณะคนใหม่ซ่อนตัวอยู่ในวิหารแห่ง Rumusque ยุ่งอยู่กับการวางแผนฮุบทรัพย์สมบัติจากชนชั้นสูงที่กำลังจะตาย โดยหลอกลวงว่าจะวิญญาณได้รับการเติมเต็ม หากยกที่ดินของพวกเขาให้ เมื่อโรคระบาดลดน้อยลง พฤติกรรมของเขาจึงเริ่มถูกเบื้องบนเพ่งเล็ง และถูกตัดสินความผิดของเขาโดยการส่งให้ไปทำงานในห้องผู้ป่วยโรคระบาด ร่ายมนต์ให้เขาเจ็บป่วยอย่างช้าๆ แต่เบื้องบนไม่ได้ตระหนักถึงภูมิต้านทานตามธรรมชาติของเขา Rotund'jere เป็นโรคร้ายแรงแต่ไม่ตาย เชื้อร้ายกลับให้อำนาจแก่เขา เปลี่ยนเขาให้เป็นพ่อมดแห่งโรคระบาดรุนแรง สันตะปาปาแห่งโรคร้าย เขาขนานนามตัวเองว่า Necrophos เขาท่องเที่ยวไปทั่วโลก แพร่โรคร้ายในทุกที่ที่เขาไปเยือน และสั่งสมพลังชั่วร้ายด้วยการแพร่โรคไปสู่ทุกหมู่บ้านที่ถูกเชื้อร้ายของเขาเข้าทำลายล้าง
ไม่มีใครรู้ถึงเบื้องหลังของ Enigma มีเพียงเรื่องเล่าและตำนานที่ไม่มีการยืนยัน ถูกเล่าขานสืบมารุ่นต่อรุ่น ในความเป็นจริงแล้ว Enigma คือปริศนาสำหรับผู้ที่รับรู้แค่ความจริงทางกายภาพเท่านั้น เขาคือพลังแห่งจักรวาล ผู้กลืนกินดวงดาว เขาคือชีวิตแห่งความว่างเปล่า บางคราวปรากฏเป็นกายเนื้อ บางครั้งมีเพียงรูปลักษณ์ สัตว์ร้ายที่อยู่ระหว่างภพ มีเรื่องราวมากมายเล่าถึงเขาว่าเคยเป็นนักแปรธาตุผู้ยิ่งใหญ่ ผู้พยายามจะเผยความลับแห่งจักรวาลและถูกสาปเพราะความหยิ่งผยองนี้ ตำนานอื่นเล่าว่าเขาคือสิ่งมีชีวิตโบราณที่เกิดจากแรงดึงดูดแปลกประหลาด การบิดเบี้ยวอันสุดจะหยั่งถึงจากความมืดแรกเริ่มที่เกิดก่อนแสงแรกของจักรวาล และมีตำนานเก่าแก่กว่านั้นกล่าวว่าเขาคือดาวดวงแรกที่เกิดปะทะกันก่อเกิดเป็นหลุมดำ หลุมดำเติบโตและเริ่มมีสติรับรู้ ไม่มีใครรู้ว่าเขามีแรงจูงใจอะไร พลังของเขาไม่อาจหยุดยั้งได้ พลังทำลายล้างจะถูกปลดปล่อยออกมาด้วยรูปลักษณ์ของตัวมันเอง
เงาสายหนึ่งมุ่งตรงไปข้างหน้า ไม่ปรากฏแขนขาบนเงานั้น เงานั้นเคลื่อนที่อย่างแปลกประหลาดและไม่รั้งรอที่ท่องไปทั่วสมรภูมิพร้อมกับมองหาจุดอ่อนที่ความสามารถของเขาจะส่งผลได้ดีที่สุดและอันตรายที่สุด ไม่แน่ว่าจะแตกหักหรือถูกสร้างมาผิดรูปเช่นนั้น แต่ก็ไม่มีใครสงสัยในพลังที่แฝงอยู่ในร่างอันบิดเบี้ยว ไม้เท้ายาวค้ำพื้นทุกย่างก้าวที่ Zharvakko the Witch Doctor ก้าวผ่าน จัดวางอาวุธต้องสาปอันน่าสะพรึงกลัว จากนั้นจึงปลุกเสกและร่ายมนตร์ มันคือร่างแห่งเวทมนตร์ที่สั่งสมมาหลายชั่วอายุบนเกาะที่ราบสูงแห่ง Arktura ซึ่งบัดนี้จู่โจมด้วยความแม่นยำฉับไวมุ่งสู่ศัตรูของเขา Zharvakko เป็นได้ทั้งเพื่อนที่ดีที่สุดและศัตรูที่ร้ายกาจที่สุด รักษาหมู่มิตรและสร้างความสูญเสียแก่ทุกคนที่กล้าต่อกรกับเขา
ครั้งหนึ่ง จอมเวทแห่งมนต์มารโบราณ Lion ผู้ได้รับการยกย่องจากเหล่าผู้ติดตามจากการสู้รบเพื่อแสงสว่างและความถูกต้อง แต่เมื่อเขาหลงใหลในคำชื่นชม ด้วยพลังอำนาจที่ด้อยกว่าแค่เพียงจุดมุ่งหมายของเขา นักเวทถูกอสูรล่อลวงและเปลี่ยนเป็นปีศาจร้ายโดยแลกวิญญาณของตนกับชื่อเสียง เขาได้ทำผิดมหันต์อย่างร้ายแรงจนดวงวิญญาณแปดเปื้อนและถูกเนรเทศ จากนั้นอสูรได้หักหลังและช่วยเหลือศัตรูของเขา ความโกรธของ Lion ชักนำให้เขาติดตามปีศาจนั้นลงไปถึงนรกและสังหารมันอย่างโหดเหี้ยม ฉีกร่างปีศาจนั้นออกเป็นชิ้น ๆ และยึดมือของอสูรมา อย่างไรก็ตาม การกระทำดุจปีศาจร้ายทำให้เกิดผลกระทบตามมา ร่างกายของ Lion เปลี่ยนไป ร่างกายของเขาเปลี่ยนไปจนไม่เหมือนสิ่งใด เขาขึ้นมาจากนรกพร้อมกับความเกรี้ยวกราดที่ฝังอยู่ในร่าง สังหารแม้คนที่ครั้งหนึ่งเคยเรียกเขาว่าอาจารย์ และทิ้งเศษซากไว้บนดินแดนที่เขาเคยหลงใหล เขามีชีวิตอยู่ในฐานะผู้สืบทอดเพียงผู้เดียวของศาสตร์แห่งมนต์มาร และนักบวช ผู้ฝึกตน หรือใครก็ตามมาฝากตนเป็นศิษย์ล้วนสูญเสียพลังเวทจนหมดเพียงชั่วขณะที่สายลมพัดผ่าน